• tel/fax: 32 259-88-38 • kom: 601-598-838

Historia Grawerstwa

Grawerowanie to technika rytowania liter i wzorów na różnego rodzaju powierzchniach, między innymi: metalach kolorowych, szlachetnych, stali nierdzewnej, drewnie, szkle. Do grawerowania ręcznego wykorzystywane są rylce. To ostre stalowe trzony, osadzone w drewnianych uchwytach, pozwalają one na rzeźbienie powierzchni metalu techniką skrawania. Z upływem czasu zawód grawera uległ automatyzacji. Nowoczesne maszyny pozwalają kontynuować artystyczną tradycję grawerską.

Korzenie grawerstwa sięgają starożytności. Początkowo było to proste zdobienie biżuterii czy materiałów użytkowych. Już w I wieku naszej ery wykonywano na szklanych ozdobach dekoracyjne sceny metodą cięcia . W średniowieczu pojawiła się metoda dekoracyjnego grawerowania w materiałach metalowych. Później, około 1430 roku, zaczęto odbijać rysunki na papierze, co przyczyniło się do powstania druku. Największym okresem rozkwitu grawerstwa artystycznego były lata od 1470 do 1530, kiedy to tworzyli tacy mistrzowie jak Martin Schongauer, Albrecht Dürer i Lucas van Leiden. Od tego czasu wielu artystów jak na przykład Rembrandt łączyło techniki wykonane dłutem i drukiem. W XIX wieku zlecenia dla grawerów wiązały się głównie z ilustracjami handlowymi. W początkach XX wieku ryciny wykonywane przez artystów grawerów, były bardziej popularne niż fotografia. Od zawsze grawerowanie było symbolem oryginalnej wypowiedzi artystycznej.

W dzisiejszych czasach grawerowanie to głównie zaawansowane maszyny CNC.